لطفا برای ما نیز کتاب چاپ کنید
برخی از صاحبنظران حوزهی ادب را حوزهی خواص میدانند و اصولا اعتقاد دارند شعر و نثر ادبی مختص عوام نیست و عوام اصلا مخاطب این نوع ادب نیستند؛ چون در دریافت آن مشکل دارند و ظرایف و هنرمندیهای آن را نمیفهمند. این گروه سخن به گزاف نمیگویند چون خود خواص نیز در فهم بسیاری از اندیشهها دچار مشکل میشوند و راه به درون آن نمیبرند. کسانی مثل سعدی و مولوی برای مخاطب خاص گفته و سرودهاند و آن جایی که مخاطب عوام داشتهاند از هزل یا قالبها و روشهای ساده برای ایجاد ارتباط استفاده کردهاند تا مخاطب عوام مغز سخن را بفهمد. این روش یکی از کارکردهای هزلگویی در ادب همین است که با هزل میشود با طبقهی خاصی از مردم سخن گفت و رابطه پیدا کرد.
با گذشت سالیان دراز از نگارش نخستین آثار ادبی به زبان فارسی تا کنون، زبان فارسی دچار دگرگونیهای بسیاری شده است. این دگرگونیها البته مانعی برای خوانش آثار قدیمی ادب فارسی نیست اما برای فهم آن نوشتهها مانع است. به طور مثال امروزه همهی مردم باسواد میتوانند «حافظ» را از رو بخوانند ولی همه نمیتوانند آن را کامل بفهمند، یا «شاهنامه» را همه از رو میخوانند اما چون با سبک آن آشنا نیستند نمیتوانند همهی آن را بفهمند. البته به مردم عادی هم شاید مربوط نباشد در شاهنامه چند جور «کجا» و چند جور «را» یا چند جور «که» وجود دارد، و آنها وقت آن را ندارند که بدانند «پسران وزیر ناقص عقل» در «گلستان» بالاخره خودشان ناقص عقلاند یا پدرشان. پس چه باید کرد؟




خوبی بابا؟خیلی وقته حالت رو نپرسیدم.آخه همیشه تو خونه می بینمت.
موضوع اصلی ادبیات به عنوان شاخه ای از هنر، و همراه هنر به مثابه شاخه ای از معرفت اجتماعی بشر، انسان است، چه در وجه فردی و چه در وجه اجتماعی آن. از این دیدگاه انسان ها از هر جنس و نژاد و سنی، اعم از زن و مرد، سیاه و سفید و زرد و سرخ، کودک و جوان و پیر، شهری و روستایی و کوه نشین و جنگل نشین، به یکسان مورد توجه ، موضوع کار و طرف خطاب ادبیات قرار دارند. به این دلیل تقسیم بندی هایی مانند ادبیات زنانه و مردانه، بخش بندی های ساختگی و تحمیلی هستند که به جای ایجاد تفاهم و همدلی بین انسان ها، و نزدیک ساختن افق های فکری، اندیشه ها، احساس ها و عاطفه ها، و به اشتراک گذاشتن تجربه های انسانی ، که از هدف های اساسی هر هنری و از جمله ادبیات است، باعث تفرقه و تشتت و جبهه گیری ها و مرز بندی های ساختگی و غیر واقعی می شود.