اسکلرودرمی یک بیماری منتشر بافت هبمند که در آن پوست و سایر قسمتهای بدن بهتدریج تحلیل رفته، ضخیم شده و سفت میگردند. این بیماری میتواند پوست، مفاصل؛ دستگاه گوارش و بهخصوص مری، قلب، کلیهها، ریهها، عروق خونی، انگشتان دست و پا را درگیر سازد. این اختلال در بزرگسالان از هر دو جنس دیده میشود ولی در خانمهای سنین ۵۰-۳۰ سال شایعتر است.
علایم شایع
انگشتان: سفت و ضخیم شدن پوست، خشکی، اختلال گردش خون، کرختی و زخم شدن نوک انگشتان
دستگاه گوارش: دشواری بلع، اختلال جذب غذا، نفخ پس از غذا خوردن، کاهش وزن، سوزش سر دل و احساس ماندن غذا در پشت جناغ
پوست: سفت و ضخیم شدن (بهخصوص در ناحیه صورت) که باعث از دست رفتن نرمی و انعطافپذیری آن میگردد.
درد عضلانی
ضعف و خستگی
درد، خشکی و تورم مفاصل
کمخونی
